24 Ocak 2011 Pazartesi

PIRSA HÛN ÇIMA ROJNAMEYÊ NAKIRIN PIRSEKE ŞAŞ E


Rohat Rosî

Rojnameya me Azadiya Welat berî 15 salan dest bi weşana heftane kiriye. Ji bo vê sedemê edîtorê rojnameyê duh (21.01.2001) nivîsek nivîsandibû. Di nivîsê de hinek gazinc hebûn. Edîtor dipirsî hûn çima rojnameyê nastînin. Lê bi ya min ev pirseke şaş e. Divê ev pirs ji xwe bikira ku pirsek wisa ji xwe bikirina; ‘Çima xwendevanên me ew qas hindik in?’
Li gorî min bersiva vê pirsê ji ber ku xwendevan tişkê ku dixwaze di rojnameyê de nabînin e. Bi ya min kêmasiya herî mezin a çapemeniya azad jî ev e. Wekî ku xwendevan tune bin tevdigerin, rojnameyê tenê li gorî dilê xwe derdixin. Gelo tu daneyên li ser xwendevanan li ba rojnameyê hene? Xwendevanên kurdî ji rojnameyeke xwerû bi kurdî çi dixwazin... Wekî anketek heta aniha çekirine?
Belê dibêjin rojnameya me rojnameyeke ramyarî ye, ser çavan... Ez dibêm tu kes ji vê ne aciz e. Lê acizî an jî kêmasî rojname tenê siyasî ye. Ma qey pir zor e hem propaxandaya xwe bike û hem jî li gorî dilê xwendevanên xwe weşanê bike?
Ez bi xwe rojê du heb rojnameyan distînim. Belkî hin kes bibêjin çima ji ber ku ez abone me lê nayê. (dibêjin mala te dûr e …bi rastî ji mala min dûr e). Lê ez dixwazim vê jî bibêjim: Ez serê sibê zû diçim dibistanê, camêrê ku rojnameya cemaetê belav dike saet di 6’an bi motorê xwe ji mala cîranê min vedigere. Ma qey pir zor e motorek ji van belavkaran re bê kirîn (lê ne motorek xirpope ku li ser ê belevkaran bibe bela an jî motor li belavkaran siwar bibe)
Ma ji bo xwedê mîzanpajek wisa amatorî dibe neviyê rûpelên rojnameyê vala ne. Ez wekî xwendevanekî ez dixwazim bizanibim ka nûçe ji hêla kê ve çêbûye…wêne aîdî kê ye. Rûpela aktuel belasebeb e. ji dêvla wê rûpelek sporê bê dayîn ê çêtir be. Zafer tuzun carinan dinivîse. Ez dixwazim rojnameya min qala maça Beşîktaşê jî bike.
Gelo çend kes nivîsekê du caran dixwînin û tew bi kurdî be. Bi kesekî re hevpeyvîn tê çêkirin lê berê di ANF’ê de hatiye weşandin. Ma çima ez ê bixwînim (ma qey pir zor e kesekî peywirdar bikin her hefteyê rojekê bi kesekî re hevpeyvînekê bike. Ez mereq dikim gelo Ahmet Turk kîjan pirtûkên kurdî xwendiye an jî Îrfan Amîda li ser BDP’ê çi difikire… Em Încî Hekîmoglu..Ayşe duzelekê dixwazin)
Divê pêvekek ku danasîna pirtûkên kurdî dike bê dayîn (pevekek bi navê pirtûkxane hatibû dayîn em dîsa her meh pirûkxanê dixwazin)
Karîkatora me Xaltîka Eyşo ji xeynî min û Xaltîka Eyşo qala her kesî dike. Lêhengê me Xaltîka Eyşo û Remo ye lê heftê carekê qala wan nabe. (Pirtûka zarokan a bi navê Pîrê û Rovî belav kirin, ez dibêm sirf ji bo Xaltîka Eyşo xêz bikin belavkirin. Min ev pirtûk dan birê xwe yê 10 salî, min got hela bixwîne. Rûpelek xwend û rahiştê li bind guhê dîwar xist. Got min ev pirtûk xwendiye. Ji ber ku ev pirtûk ji hêla Enstutîya Kurdî ya Amedê ve hatibû weşandin... Ma qey çîrokeke din tune bû?)
Tu carinan dibînî ku nivîskarek êdî nema dinivîse, tu nizanî bi ku de çûye. Tu nema bi sî û sitara wî/wê dikevî.hin nivîskar jî hene xwedê ji wan razî be di rûpela forumê de li ser her bûyerê dinivîsînin, heftê sê çar nivîsên wan têne weşandin. Neyên weşandin jî dibe.
Divê kampanyaya abonetiyê bê dest pê kirin. Ji 1’a adarê heta Newrozê seferberî bê îlankirin 30-40 hezar abone bêne peydakirin.
Dîsa jî mala we hezar carî ava be ku we min hînî nivîsandina zimanê min kurdî kir.

rohat_rosi@hotmail.com

19 Mayıs 2010 Çarşamba

GAVÊN PRATÎK DİVÊN


Di van rojên ku cejna zimanê kurdî tê pîroz kirin.Mijara gelek sohbetan girîngiya ziman û çawa dê ziman bibe rojeva siyasetmedar û kurda ye.Lê ji bo tiştek di jiyana mirovan de cih bigire gerek ew tişt bi kêrî wan were.yanî gerek pera bike.bi mitînga û bi daxuyaniyên tu nikarî ziman têxe jiyana mirovan .Li ciyekî weke qoserê tu dikarî du rojan carekê mitîngekê li dar bixe(lê ne di qiyala nîvro de) û qala girîngiya zimanê kurdî bikî .Ji bo qoserî ya tu wate ya wê nîne ji xwe li qoserê jiyan bi kurdî ye.
Lê ji bo me êdî gavên pratîk divê .bi mitînga û daxuyaniya ev xebat nabe.
Di vê pêwajo yê de zimanê kurdî bi kêrî siyasetmedarê me nayê. Bo vê yekê gelek siyasetmedarên me di warê ziman de pir ne hesasin.ji bo siyasetmedarên me bi zimanê xwe siyasetê bikin di destpêkê de divê bi zimanê xwe bizanibin ji bo wê jî gerek bi kêrî wan were.
Di vira de kar dikeve ser milê tzpkurdî û partiyê .tzpkurdî dikare bi partiyê re peymanêkê îmze bike. kesen ku sertîfîkaya vî ya kurdî-der ê tunebe nikaribe di partiyê de cih bigire.yanî çawa kesên ku dîplomaya wî/ê tirkî nîn be nikare bibe parlementer an jî şaredar.gerek ji bo kurdî jî wisa be .
Bi vê yekê dê şaxên kurdî-der ê jî vala nemînin.
Em dikarin hin gavên pratîk xal bi xal li jêr rêz bikin.
1) dîploma kurdî:
kesên ku ji kurdî der ê sertîfîka wî/ê nîn be nikaribin di partiyê cih bigirin
2)hêviya jinê:
Kovara hêviya jinê An bê girtin an jî navê wê bêguhertin.ji ber ku bi vî halê xwe tu hêvî tê de tuneye.
3)ozgur politika:
Kî bîra rojname re li ewropa bi tirkî be.gerek ozgur politîka bibe heftane û azadiya welat li ewropa dest bi weşanê bike
4) kurdî der :
divê şaxên kurdî der ê pirtir bibin bi vê yekê dê xwendin û nivîsindana kurdî bi pêş bikeve.carinan navenda kurdî-der ê şaxên xwe ziyaret bike kaç i karî dikin
5)azadiya welat:
Her çiqas rojname xwe van rojan guherandi be jî(pismamê min jê re dibêje orgutsel dokuman) divê hayê wê ji xwendevanê wê jî hebe .tu dibe qey xwendevan tunene li gorî xwesteka xwe rojnamê diweşînin.divê quncikek ji bo xwendevanan veqetînin.
6)roj tv:
Xwedê ji wan razî be roj ê herî kêm çar pênc bernameyên giftugo yê hene û hemû beşdar jî yek fikrê diparêzin.êdî xewtê guherînê hatiye berê tenê kurdî ba bes bû lê edî bernameyên spor ê ,fîlm û rezefîlm pêwîstin.hêvîdarim êdî em ê ji xeynî siyasetê hin tiştên din jî di roj tv de bibinin .

Me re dikare bi dehan mînakên din jî bibin.lê ez dibêm bo femkirina mijarê ev kas mînak besin .
Êdî divê kurd xwe ji çalakiyên ji rêzê rizgar bikin û dest bi çalakiyên bêîttali ya sivîl bikin.






Rohat rosî